św. Maksymilian Maria Kolbe

Jezus zakazuje nam sądzić pochopnie, to znaczy posądzać o zło naszego bliźniego, bez właściwego fundamentu, ponieważ wie bardzo dobrze, że jesteśmy naturalnie skłonni do sądzenia innych i sądzenia ich z nadmierną surowością.

Sądząc surowo naszych bliźnich, sami zamykamy sobie drogę do miłosierdzia Bożego.

Nigdy nie mamy prawa osądzać źle naszych bliźnich, ponieważ nie znamy ich wnętrza, ich sposobu myślenia i odczuwania, ich motywacji, ani stopnia odpowiedzialności w jakichkolwiek ich działaniach. Z drugiej strony jest absurdalne "rzucać w twarz" ludziom ich błędy, skoro my - być może - popełniamy jeszcze większe.

Być może widzisz, że inni popełniają błędy, których ty nie popełniasz, lecz to nie powinno cię nadymać pychą, ani nie możesz czuć się upoważnionym do krytykowania i osądzania, ponieważ, gdyby nie łaska Boża, ty popełniałbyś gorsze błędy.

Osądzanie ludzkich zamiarów jest zarezerwowane Bogu. Człowiek nie może sobie zawłaszczać tego, co należy wyłącznie do Boga! Dlatego Jezus jest w tej sprawie tak bardzo stanowczy: "Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni!".

Ty i ja stanowimy "trójcę". Zgadnij, kto jest tym "trzecim"!

Powiedziałam ci wczoraj, że ty i ja stanowimy "trójcę". Teraz mówię ci, że ty i ja stanowimy "jedno".

Aby ci pomóc w twojej refleksji, podpowiem ci: ty i ja - jesteśmy Chrystusem.

Jeśli wszyscy mamy tego samego Ojca, to wszyscy wobec siebie jesteśmy braćmi. Tak potwierdza to sam Jezus, kiedy nam przypomina: "Wy wszyscy braćmi jesteście".

Wraz z tym Jego stwierdzeniem powinny zniknąć spośród nas: zazdrość, zawiść, wyniosłość, arogancja, traktowanie innych jako kogoś gorszego od nas. Jest naturalne to, że jedni mają więcej przymiotów niż drudzy, większą godność w swoich stanowiskach lub misjach kościelnych, lecz wszyscy na równi są dziećmi Bożymi.

Jeśli znajdujesz u siebie większe talenty, większe zdolności, lepsze warunki w traktowaniu ludzi oraz w rozwijaniu zdolności intelektualnych i fizycznych; jeśli pełnisz jakiś urząd mający wysoki prestiż społeczny, nie powinieneś zapominać, że jesteś bratem wobec tych mniej "uposażonych", tych najbardziej biednych i prostych, którzy nie "błyszczą" w świecie swoimi kwalifikacjami, lecz - być może - w oczach Bożych są bardziej godni nagrody niż ty i którzy - w konsekwencji - będą traktowani przez Boga z większym szacunkiem i godnością niż twoja.

Jezus, nasz Starszy Brat, nie patrzy na nasze zewnętrzne i czasowe przymioty, ale na to, czy jesteśmy do Niego podobni przez łaskę i świętość życia.

Jezus dał nam wspaniały przykład pokory. O sobie samym stwierdza następująco: "Syn Człowieczy nie przyszedł po to, aby Mu służono, ale by służyć i dać swoje życie na okup za wielu" (Mt 20,28).

"Służba" powinna być hasłem każdego chrześcijanina, przede wszystkim wtedy, jeśli stoi on na czele jakiegoś zaszczytnego urzędu, zgodnie ze znanym powiedzeniem: "Kto nie nadaje się do tego, aby służyć, nie nadaje się do tego, aby żyć". Każdy, kto jest postawiony na jakimś zaszczytnym stanowisku powinien myśleć, że nie jest ważną rzeczą jego zewnętrzny "blask", lecz służba z miłością lub - jeśli wolisz - miłość w służbie.

Dużo nas kosztuje uniżanie się, dlatego Jezus pozostawił nam nie tylko swoje przykazanie, ale przykład własnej pokory.

"Dałem wam przykład, abyście i wy czynili tak, jak Ja wam uczyniłem" (J 13,15).

Fakt uniżania się mógłby ci się czasem wydawać heroizmem, lecz powinieneś pomyśleć i o tym, że twoje uniżanie się to bardzo mała rzecz w porównaniu z tym, co uczynił Pan Jezus. Ponadto, jeśli pomyślisz, że twoja posługa dotyczy twojego brata, taki akt stanie się o wiele łatwiejszy.

Maryja Panna miała być żywą świątynią, w której przez dziewięć miesięcy będzie mieszkać Syn Boży. Niebieski Artysta uczynił to Sanktuarium zewnętrznie wspaniałym, ale tym, gdzie ukazał swoją moc i mądrość nieskończoną, była dusza Maryi.

Sam Bóg przygotował dla siebie mieszkanie i dlatego dał Maryi Serce pełne łaski i świętości, nieskończenie piękne, ponieważ miało być Sercem Matki Boga i nieskończenie czułe, ponieważ miało być Sercem Matki wszystkich ludzi.

Panno pełna wdzięku, oddaję się w Twoje ręce, abyś mnie ukształtowała zgodnie z upodobaniem Boga.

Idąc śladami Twojego życia, Dziewicza Matko Boga, odnajdujemy drogę, odnajdujemy drogę do Pana.

Panno pełna wiary, naucz nas wierzyć, aby w każdym momencie naszego życia dawać odpowiedź, jakiej oczekuje od nas Słowo Boże.

Panno pełna miłości, naucz nas miłować, abyśmy umieli rozsiewać w naszym świecie ziarno Zbawienia.

Pokorna Panno z Nazaretu, niech naśladując Twój przykład, oddam się w ręce Boga, aby czynił ze mną to, co sam zechce.

Życie Maryi było pełne niepokoju, obaw, ukrywania się i ucieczek w obliczu niebezpieczeństw, zagrażających istnieniu Jej Syna. To wszystko odbijało się głęboko w Jej Sercu.

Gdzie znajdowało się Jej Serce w godzinach tych udręk?

Jej Serce spoczywało w Bogu, który był jasnością wśród ciemności, pociechą w utrapieniach, kierunkiem w wątpliwościach i odpoczynkiem w niepokoju.

Szczęśliwy chrześcijanin, który nauczył się patrzeć w niebo.

Panno łagodnego serca, niech żadne niepokoje życia nie zdołają pozbawić mnie pokoju.

Z pewnością w niektórych sytuacjach życia odczuwałeś potrzebę otwarcia się przed Sercem Matki Boga, która jest samą czułością i współczuciem. Przychodź do Niej śmiało i z miłością, wyjaw Jej wszystkie twoje niepokoje, radź się w wątpliwościach, proś Ją o pociechę w twoich strapieniach, podziel się z Nią swymi osiągnięciami i radościami.

Panno roztropna, niech zawsze słucham Twojej rady.

Serce Maryi jest jak doskonała lira: nie brakuje w niej żadnej struny, a wszystkie z nich są doskonale dostrojone.

Na lirze możemy wygrywać hymny Bogu lub utwory ziemskim idolom. Serce Maryi grało tylko dla Boga. My także mamy w naszych rękach lirę serca, lecz rzadko na niej gramy Bogu, za to często bożkom ziemskim.

Uporządkuj swoje uczucia! Niech twoje serce upodobni się do Serca Maryi!

Panno Maryjo, wzorze Dziewic, niech żyję poświęcając się Bogu, cała Bogu i tylko Bogu.

Krzyż i zmartwychwstanie były obecne w Sercu Maryi. Krzyż i zmartwychwstanie uobecniają się w naszym życiu. W historii i życiu osobistym krzyż jest otwartą księgą, w której Bóg staje się obecny i widzialny, jeśli czytamy tę księgę w świetle wiary. Zmartwychwstanie jest księgą zamkniętą, która dopiero się otwiera, gdy najpierw przeczytamy księgę krzyża. Tak samo, jak w życiu Jezusa i Maryi - następuje zmartwychwstanie, jeśli się przejdzie przez krzyż.

Panno Maryjo, Ty znasz sprawy Boże, naucz nas odkrywać Boga, gdy ukrywa się w krzyżu i rozpoznawać Go, gdy ukazuje się w zmartwychwstaniu.

Maryja nosiła w swoim Sercu bardzo intymne tajemnice: tajemnicę swojej świętości, tajemnicę swego Bożego Macierzyństwa, tajemnicę nadzwyczajnych przywilejów, udzielonych Jej przez Boga, tajemnicę dziewiczości, całkowitego i wieczystego poświęcenia się Bogu. Te tajemnice Maryja przechowywała w Sercu i cieszyła się nimi w głębi swojej duszy.

Dzięki łasce Bożej, ty także masz Boga w głębi swojej duszy. Strzeż Go pilnie! Staraj się o Jego obecność nieustannie! Ciesz się Nim radością bez granic!

Panno, która zachowywałaś Słowo Boże w swoim Sercu, spraw, niech i ja to czynię z należytym szacunkiem.

"Ludzie wierni Chrystusowi uznają w Kościele rodzinę, która ma za matkę - Matkę Bożą. W Niej Kościół potwierdza swój ewangeliczny instynkt, według którego Maryja jest doskonałym wzorem chrześcijanina oraz idealnym obrazem Kościoła".

"Kościół osiągnął w Maryi doskonałość" (KK 65). "Matka Jezusowa, jak w niebie doznaje już chwały, co do ciała i duszy będąc obrazem i początkiem Kościoła mającego osiągnąć pełnię w przyszłym wieku, tak tu na ziemi, póki nie nadejdzie dzień Pański, przyświeca Ludowi Bożemu pielgrzymującemu jako znak pewnej nadziei i pociechy" (KK 68).

Maryjo, znaku pewnej nadziei i pociecho Ludu pielgrzymującego, nie pozwól, abym ustawała w pogłębianiu spraw Bożych.

Maryja miłowała wszystkich ludzi, ponieważ wypełniała przykazanie Boże o miłości wszystkich ludzi i naśladowała Ojca Niebieskiego, sprawiającego, że słońce świeci wszystkim.

Na wzór swego Syna, pragnęła żyć na ziemi, czyniąc wszystkim dobro i przez całe życie nie uczyniła nikomu nic złego.

Jakże wspaniała norma postępowania: nie wyrządzać nikomu zła, a wszystkim wyświadczać dobro.

Maryjo, która zrozumiałaś Słowo Boże, wyproś mi dary Ducha Świętego objawiające sprawy Boże.

Wszystkie cnoty Matki Bożej są źródłem doskonałości, ale fundamentem wszystkich doskonałości była Jej dziewiczość.

Nadprzyrodzone dziewictwo, anielska cnota u Matki Bożej robiła wrażenie niespotykanej doskonałości, a dziewictwo wewnętrzne rozwijało się w Niej z nieporównywalną skromnością i łagodnością.

Łaska Boża, źródło doskonałości nadprzyrodzonej, istniało u Maryi w takim stopniu, w jakim nie miało go żadne inne stworzenie.

Panno, która uwierzyłaś Słowu Bożemu, spraw, niech nie tylko poznaję Słowo Boże, ale przyjmuję je do serca.

Serce Maryi było księgą modlitwy. Maryja nie potrzebowała do pomocy innych ksiąg ani modlitewników. Jej Serce było najpiękniejszą z ksiąg, najwspanialszym modlitewnikiem. W swoim Sercu, w swoich wspomnieniach, Maryja czytała, rozmyślała i zgłębiała sprawy i zamiary Boże.

Napełnij swoje serce sprawami Bożymi, a będziesz mógł myśleć o nich, mówić o nich, przekazywać je innym ludziom: "To przecież, co przepełnia serce, ciśnie się na usta" (por. Mt 12,34).

Panno Mądra, naucz mnie zgłębiać tajemnice Ducha Bożego.

Duch Boży nauczył nas nazywać Boga "Ojcem". W głębi naszej istoty tenże sam Duch poprzez swoje wewnętrzne natchnienia porusza nas i zachęca do nazywania Maryi "Matką".

Nie sprzeciwiajmy się impulsom i poruszeniom Ducha Świętego działającego w nas. Pozwólmy się uświęcać przez Niego i w taki sposób, w jaki On zechce - mając Boga jako Ojca Niebieskiego, a Maryję jako Matkę - miłując Ich jako takich.

Panno pełna pobożności, daru Ducha Świętego, udziel nam tego daru, abyśmy odkrywali Ojca w Bogu i Matkę w Maryi.

Nasza więź z Maryją prowadzi nas nieomylnie do zjednoczenia z Bogiem: Bogiem Ojcem, z którym dzieli płodność, Synem Bożym, któremu się poświęca bez zastrzeżeń, Duchem Świętym, który napełnia Ją miłością.

Modlić się do Maryi, oznacza modlić się do Boga, rozmawiać z tym Bogiem, Jedynym w Trójcy, który przepełnia całkowicie Jej Niepokalane Serce.

Maryja jest przeniknięta Bogiem. Kto zbliża się do Niej, nie może nie odczuwać bliskości Boga.

Panno chętnie słuchająca natchnień Ducha Świętego, spraw, abym nigdy nie sprzeciwiała się temu, czego Bóg chce dla mnie.

Matko, wysłuchaj mojej prośby, która jest krzykiem wśród nocy. Matko, spójrz na mnie w nocy mojej młodości. Matko, wybaw mnie z tysiąca zagrożeń dla mojego życia. Matko, daj mi nadzieję, miłość i wiarę. Matko, prowadź mnie, gdy w mroku nie znajduję drogi. Matko, bądź przy mnie, u Twego boku będę śpiewać z radości. Nie zapominaj Pani, że jesteś mi Matką. Uczyń, bym i ja pamiętał zawsze, że jestem Twoim dzieckiem.

Panno można, niech także moje życie owocuje obficie dobrymi uczynkami.