Wskazuje drogę

Matka Boża wzięta do nieba z ciałem i duszą nie znika, lecz wskazuje nam drogę, nie przestaje być Matka, ale dopiero się Nią staje całkowicie.

Wniebowzięcie Maryi, to święto pełne radości, euforii i dziękczynienia. Maryja Niepokalana zostaje wzięta do niebo, nie ważne jak, gdzie i kiedy, po prostu po swojej ziemskiej pielgrzymce. Ona - Matka Boga nie mogła nie być z Nim w Niebie, nie mogła zaprzestać być dla nas Matką w każdym znaczeniu, indywidualnie i wspólnotowo - tak dla mnie jak i dla Kościoła. 

Kwiaty, zioła i plony ziemi, które w tym dniu przynosimy w jakiś przedziwny sposób nawiązują do Jej piękna, pełni łaski  i dziękczynienia za wielkie rzeczy jakie Bóg uczynił w Niej i przez Nią. 

Jej Wniebowzięcie jest dla mnie drogą, jest ukazaniem tej rzeczywistości, do której jestem powołana i do której zbliżam się dzień po dniu, jako celu mojej drogi, ziemskiej pielgrzymi. Jej Wniebowzięcie to obietnica, Boża obietnica, że pewnego dnia i ja będę w Niebie, i ja Zmartwychwstanę. 

Obym nigdy nie przestała wpatrywać się w niebo, w Niepokalaną, która ukazuje mi drogę i sens mego ziemskiego życia. W Jej Wniebowstąpieniu ukazuje się sens mojej drogi, mojej codziennej walki o życie w łasce Bożej, w miłości do Boga i człowieka, każdego człowieka.