Nabożeństwa maryjne

19 luty 2010

Droga Krzyżowa - Medytacje obok krzyża

0 komentarzy · 26424 czytań · Drukuj
Droga Krzyżowa - Medytacje obok krzyża

Szedłeś drogą zapisaną człowiekowi w księdze niemowlęctwa, poznawania dobra i śmierci. Szedłeś drogą dźwigając belkę krzyża, by siebie spalić jako ofiarę księgi proroka. Idąc jednak wiedziałeś, czego chce Ojciec, dlaczego się spalasz, czemu dźwigasz belkę, padasz i umierasz. Chciałabym idąc drogą, lepiej poznać Ciebie.

Wstęp

Chryste, Zbawco i Odkupicielu. Otwieram serce na rozważanie świętej Twej męki. Pragnę przejąć się do głębi tym, co wycierpiałeś, pamiętając dla kogo cierpiałeś. Niech będzie ze mną Twoja życzliwość, abym poprzez skruchę i dziękczynienie otrząsnął się z obojętności. Abym zdecydowanie trwał w bliskości zbawczego cierpienia.

Stacja 1 - Wyrok

Często tak rozmyślam: Chryste, nie jesteś mi potrzebny z tą swoją obciążającą miłością, jakąś tajemniczą troską o zbawienie wszystkich. Przecież nie mam na tyle sił, aby pomóc Ci wydostać się z kręgu zdrad, otaczających Twoje święte życie. Ale Ty wciąż stajesz przed moim sądem. Jesteś w mojej władzy. Właśnie dlatego odkrywam miłość, dobro, życie.

Stacja 2 - Podjęcie krzyża

Krzyż to lot ptaka, nasze rozłożone ręce albo twarz: linia nosa przecina się z linią oczu. Nie sposób żyć bez jedności z tym zbawczym znakiem. Im mocniej zwrócimy się ku Ukrzyżowanemu, bardziej w swej ułomności i ludzkim cierpieniu będziemy sobie bliscy, potrzebni. Naprawdę!

Stacja 3 - Upadek zmęczenia

Próbuję wyobrazić sobie ból umęczonego ciała Jezusa, gdy upada pod ciężarem belki krzyża. Wiem, zostałem wypędzony z raju i odtąd skłonność do grzechu nie opuszcza mej wrażliwości. Proszę więc, Panie, ześlij moc pokory, abym mógł powstać z upadku, żyć w głębi Twej opieki.

Stacja 4 - Matka

Stoją teraz razem. Dlaczego niebo nie spada na ziemię? Gdyby mogła wycierpieć za Niego. Nieść ciężar. Tego pragnie miłość. Lecz jeszcze większa miłość dyskretnie mówi: milczmy. Dokonuje się zbawienie. Nie przeszkadzajmy. Niech jaśnieje krzyż na naszych wargach.

Stacja 5 - Cyrenejczyk

Przechodzę obok drogi krzyżowej. Czy Jezus przyjmie moją wymuszoną pomoc? Często wbrew własnym chęciom jestem powodem dobra. Jakież to szczęście i radość. Gdy poddaję się grzechowi, zawsze zjawia się wspierająca bliskość Boga. Idę wraz z Nim.

Stacja 6 - Weronika

Skąd przybiegła Weronika? - nie wiem. Lecz przebiła się przez mur żołdaków strzegących Mistrza. Jej chustę miłości podtrzymuje wiatr. Jej ręce i oczy nie mówią. Tylko odwaga krzyczy: szczęście jest możliwe, szczęście jest możliwe!

Stacja 7 - Upadek samotności

Miłość sprawia ból. Odczuwamy to - mocą swych słabości - chyba wszyscy. Od czasu do czasu, zdarza się nam gwałtowny sprzeciw wobec absurdu Po co, dlaczego? Upadając pod ciężarem krzyża Chrystus zapewnia: nie bój się pytań trudnych, przynoszących samotność, cierpienie. Upadaj, gdyż powstaniesz.

Stacja 8 - Płaczące niewiasty

Jezus dźwigając krzyż zapewne niewiele widział. Pochylony, obolały, oddzielony od rzeczywistości krwią. Gdy jednak zdjęto z Jego ramion belkę, spostrzegł kilka kobiet płaczących, lamentujących. On wie, że już niedługo będą one musiały znosić ból katastrofy rodzinnego miasta, Jerozolimy. Cierpienie trwa, choć można je przeboleć.

Stacja 9 - Upadek zwątpienia

Najgłębiej bolą gesty pogardliwe. Oto Mesjasz, a nie potrafi pokonać zgrai biczowników i złoczyńców. Poddaje się ciosom, osuwa na ziemię. Któż wówczas rozumiał (poza Matką i przyjaciółmi), że miłość Boga jest suwerenna? Nie boi się uniżenia. Jest cierpliwa, wzywa do świętości.

Stacja 10 - Obnażenie

Jak zachować się wobec nagości Jezusa? Może patrząc zrozumieć własną drogę życia, która jest inna niż piękna, rajska nagość Adama. Co się stanie, gdy opadną z nas szaty społecznych, kościelnych godności, gdy wyblakną dyplomy. Co się stanie?

Stacja 11 - Do krzyża przybicie

Cóż teraz mogę powiedzieć? Milczę, modlę się. Przepraszam. Prawdziwa wolność sprawia, że mogę odważnie spojrzeć w tajemnicę śmierci. Raczej przyjmuję cierpienie, niż zaprzeczam miłości. Jezus - świadek odwiecznej wolności Boga wspomaga w tej nadziei.

Stacja 12 - Na krzyżu umieranie

Jezu, umarłeś na krzyżu, abym dotknął porannej rosy dnia. Żył w odkupionym świecie.

Stacja 13 - Milczenie

Już wszyscy odeszli. Zapomniano o tej przykrej sprawie. Rankiem inne sensacje ogłaszano w świątyni i wśród straganów. Jezus milczy. Tak właśnie nas zbawił.

Stacja 14 - Cóż grób?

Piłat powiedział (ale dlaczego): Pilnujcie skazanego, strzeżcie uważnie. Czy obawiał się zwycięstwa miłości nad śmiercią? Nie, on nie chciał przyznać się do porażki. Wolał swoje ideologie, swoje szczęście. Tymczasem nastąpił świt wielkanocnego poranka.

Zakończenie

Chryste! Najbliżej Ciebie, wywyższonego nad ziemię stoi Maryja, pierwsza uczennica krzyża. Stoi cicho i godnie, choć "Jej serce przeszywa miecz". Nie opuszcza Cię w godzinie ciemności, nie ucieka z Golgoty. Gdy chwieje się moje zaufanie, Ty mi powtarzasz: "oto Matka twoja". Razem z Nią pragnę iść do tych, którzy cierpią. Boję się krzyża. Od Maryi chcę się uczyć błogosławić to, co trudne, akceptować to, czego nie wolno odrzucić, wytrwać tam, skąd nie wolno uciekać. Maryjo, moja Siostro i Matko Niepokalana. Ucz mnie iść po trudnych śladach Chrystusa.

(oprac. Sylwia)

Komentarze

Brak komentarzy. Może czas dodać swój?

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony

Zaloguj się , żeby móc zagłosować.
Brak ocen. Może czas dodać swoją?

Wspomóż nas

wesprzyj serwis

Nabożeństwa maryjne

Ostatnio na forum

Najnowsze tematy
Najciekawsze tematy

Losowy wątek

Od kilkunastu miesięcy odkrywam wartość różańca jako formy modlitwy w "ważnych" sprawach. Najczęściej modle się chodząc i wypowiadając na głos Zdrowaś Nie jest mi łatwo modlić się różańcem w grupie, preferuję osobiste odmawianie... Od ponad roku zasypiam z różańcem w dłoni, zręcznie okręconym wokół nadgarstka. To ochrona przed Złym. Lubię do tej modlitwy zapraszać przyjaciół z nieba, spor...
mlody_tobiasz · 01-03-2009 15:37